باب در بيان زشتگويى و بىشرمى 131 . باب در بيان زشتگويى و بىشرمى 2618 / 1 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از ابن فضّال ، از ابو المغراء ، از ابو بصير ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « از نشانه‌هاى شرك شيطان كه در آن شك نمىشود ، آن است كه كسى بسيار زشتگو باشد ، و پروا نداشته باشد از آنچه گويد ، و از آنچه در حقّ او گفته شود » . 2619 / 2 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از عبداللَّه بن سنان ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا عليه السلام فرمود كه : چون مردى را ببينيد كه باك نداشته باشد از آنچه گويد ، و از آنچه در حقّ او گفته شود ، بدانيد كه فرزند زنا ( يعنى حرام‌زاده ) يا شرك شيطان است » . 2620 / 3 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از عثمان بن عيسى ، از عمر بن اذينه ، از ابان بن ابى عيّاش ، از سليم بن قيس ، از اميرالمؤمنين عليه السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : به درستى كه خدا بهشت را حرام گردانيده است بر هر كسى كه به غايت ناسزا و زشتگو و بىشرم باشد ، و پروا نكند از آنچه گويد ، و نه از آنچه در شأن او گفته شود ؛ زيرا كه تو اگر او را تفتيش و تفحّص كنى ، نخواهى يافت او را ، مگر فرزند زنا يا شرك شيطان . به آن حضرت عرض شد كه : يا رسول اللَّه ! آيا در ميان مردمان كسى هست كه شرك شيطان باشد ؟ رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : آيا قول خداى عز و جل را نمىخوانى كه مىفرمايد : « وَ شارِكْهُمْ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ » « 1 » ؛ يعنى : اى شيطان ! شركت نما با ايشان در باب مال‌ها و فرزندان ايشان » . فرمود كه : « مردى از دانشمندى پرسيد كه آيا در ميان مردمان كسى هست

--> ( 1 ) . اسرا ، 64 .